Η φθορίωση αφορά την εφαρμογή φθορίου απευθείας στα δόντια, με τη μορφή γέλης ή βερνικιού, υπό την επίβλεψη του οδοντιάτρου. Η διαδικασία πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 μήνες, καθώς η χρήση οδοντόκρεμας μόνο δεν αρκεί
Τα μικρά παιδιά έχουν είτε νεογιλά δόντια, καλυμμένα με ένα λεπτό στρώμα αδαμαντίνης, είτε μόνιμα δόντια που μόλις έχουν ανατείλει. Αυτό τα κάνει εξαιρετικά ευάλωτα στην τερηδόνα. Με μια σειρά εφαρμογών φθορίου, τα δόντια τους μπορούν να γίνουν πιο ανθεκτικά στην τερηδόνα για μια ζωή. Στα παιδιά συνήθως εφαρμόζεται βερνίκι φθορίου στην ηλικία των 3 ετών, αφού έχουν ανατείλει όλα τα νεογιλά δόντια. Το φθόριο που χρησιμοποιείται στα οδοντιατρεία, όπως και στις οδοντόκρεμες με φθόριο, είναι εντελώς ακίνδυνο. Πρέπει όμως να ακολουθούμε τις οδηγίες του οδοντιάτρου μας για την ποσότητα και το είδος του φθορίου που θα χρησιμοποιούμε.
Η φθορίωση στα παιδιά γίνεται συνήθως μετά τον καθαρισμό των δοντιών και πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 μήνες. Αυτό γιατί τα παιδιά έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο τερηδόνας. Έτσι, με την επίσκεψη στον οδοντίατρο κάθε 6 μήνες, υπάρχει η ευκαιρία να σταματήσει έγκαιρα οποιαδήποτε οδοντική νόσος. Η εφαρμογή φθορίου στο ιατρείο, σε συνδυασμό με τους τακτικούς ελέγχους, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη μακροχρόνιων αρνητικών επιπτώσεων. Σε κάποιες περιπτώσεις, ανάλογα με τον κίνδυνο τερηδόνας του παιδιού, μπορεί να συστηθεί συχνότερη εφαρμογή φθορίου, για παράδειγμα τρεις ή τέσσερις φορές τον χρόνο.
Ενήλικες, εκτός από τα παιδιά, μπορούν επίσης να ωφεληθούν από το φθόριο — ιδιαίτερα όσοι έχουν υψηλό κίνδυνο τερηδόνας ή εξαιρετικά ευαίσθητα δόντια. Οι περισσότεροι ενήλικες καταφεύγουν σε εφαρμογές φθορίου επειδή τα ούλα τους έχουν υποχωρήσει, αφήνοντας τις ρίζες εκτεθειμένες. Η τοπική φθορίωση βοηθά στην προστασία των ριζών, στην αντιμετώπιση της ευαισθησίας και στην καθυστέρηση της τερηδόνας.
Στις ομάδες με υψηλό κίνδυνο τερηδόνας ανήκουν άτομα με:
-
Κακή στοματική υγιεινή.
-
Ορθοδοντικά μηχανήματα (η ορθοδοντική στους ενήλικες γίνεται όλο και πιο δημοφιλής).
-
Ξηροστομία ή έλλειψη σάλιου (λόγω φαρμάκων, ακτινοθεραπείας ή άλλων νόσων).
-
Διατροφή πλούσια σε ζάχαρη ή υδατάνθρακες, ιδιαίτερα ανάμεσα στα κύρια γεύματα.
-
Εκτεθειμένες ρίζες, συνήθως λόγω περιοδοντικής νόσου.
-
Ελλιπή ή καθόλου οδοντιατρική φροντίδα.
-
Σωματική ή νοητική αναπηρία.
-
Επάγγελμα που ευνοεί την τερηδόνα (δοκιμαστές κρασιού, επαγγελματίες κολυμβητές ή εργαζόμενοι σε βιομηχανίες χρωμάτων).
